Merhabalar, ben Kübra.
Kitapları ve kitap okumayı çok seviyorum. Kitaplar benim yol arkadaşlarım ve bazen de çıktığım yolculuklardır. Küçüklüğümden beri her türlü alanda kaliteli olduğuna inandığım kitapları okurum. Okuyup genelde de olumlu düşüncelere sahip olduğum kitaplar ile ilgili yorumlarımı mümkün olduğunca spoilera bulaşmadan yazıyorum. Yazma amacım okuduğum kitapları unutmamak iken bir taraftan da ne okusam diye düşünen arkadaşlarıma fikir olmaya evrildi. Kenara köşeye de ruha gıda kendi çektiğim fotoğrafları serpiştirdim, umarım keyif alırsınız.

Mutlu okumalar!

15 Haziran 2017 Perşembe

Sürgün Gezegeni


Sürgün Gezegeni


Sürgün gezegeninin başında 1970’li yıllarında yazmış olduğu çok güzel bir önsöz var. Kendisinin feminist bir kadın yazar olduğu çokça bilinir, zamanında kendisine biraz da eleştirici bir şekilde neden hep kadınların dilinden öyküleri anlattığı sorulur. Ursula’nın cevabı gerçekten çok güzel ve düşündürücü. Diyor ki nesiller boyu erkeklerin hikayesi anlatıldı çünkü onlar hakkında yazmak daha kolay; onlar güçlüdür çünkü kan dökerler, savaşırlar ve cesaretlerini bu yolla kolayca gösterirler. Peki ya kadınlara ne düşer bunu izlemek. Kolay olanı seçmek her zaman daha kolaydır, peki ya vicdan diğer yoldan gitmeyi seçtiyse? İşte o zaman yürek yanar tutuşur ve kızar. Ve ben kızgınım!

Gerçek şu ki kadınlar hakkında yazmak herhalde daha zordur, hele ki 1960’lı yıllarının kadınlarından bahsediyorsanız. İçin için dolup taşan gürleyen fakat sahnede bir türlü hak ettiği rolü alamayan kadınlar. Bunları okumaktan zevk aldığım için herhâlde ben de bir Ursula hayranıyım.


Ursula K. Le Guin bilimkurguyu hafif fantezi dünyası ile karıştıran muhteşem kadın. Sürgün gezegeni sosyalizmi ana konu olarak işlemek dışında aslında birbirinden ne kadar farklı olarak görünseler de insanların (uzaylılar diyerek bütün gezegenlerde yaşayan canlıları kastetmeliyim aslında) yaşamdan beklenti olarak ne kadar aynı olduklarını anlatıyor. Kendi ulusu içerisinde kadın olarak sıkışmış fakat özgür ruhu canlı Rolery ve dünyada sürgün kalan diğer ulusun cesur lideri Jakob’un hızlıca gelişmiş imkânsız sevgileri görünmez duvarları yıkmak adına atılmış fakat bir yandan da bütün planları alt üst eden bir eylemdir öyküde. Kim kimin ötekisi, kim insan kim yabancı ve bunlara kim karar verir? Ursula’nın dünyasında yapılan sessiz yolculuğun ardından sizin de kafanızda küçük soru işaretleri belirmesi dileklerimle..

10 Şubat 2017 Cuma

korku

KORKU


Stefan Zweig’ın pek bilinmeyen hikayelerinden biri Korku.

Korku hayatı tamimiyle mükemmele yakın giden, - Zweig tabiri ile zengin kendisini seven bir kocası, bakıcısı ile birlikte iki küçük çocuğu olan- bir kadının olağan hayatından monotonluğundan sıkılıp hayatına heyecan katmak istemesi üzerine kocasını bir playboy ile aldatması ve sonrasında bu adamın eski sevgilisi tarafından tehdit edilmesini anlatıyor. Gelişen tehdit olayları çevresinde kadının yaşadığı yakalanma korkusu ve endişesi ise kitabın odağı. Zweig’ın ise temelde anlatmaya çalıştığı şey alınacak ise şu ceza karşısında yaşanan korku zaten cezanın kendisinden büyüktür olgusu.

Zengin kadın, monoton hayat, ve aldatmak çerçevesinde baktığınız zaman hikayeyi Paul Coelho'dan Aldatmak’a benzetmek mümkün.


Korku, kısa, akıcı ve oldukça net bir Zweig romanı, keşke bu eserlerini toparlasalar da birlikte okuyabilsek…

2 Şubat 2017 Perşembe

Kör baykuş

Kör Baykuş


Sadegh Hedayat (Sadık Hidayet) Modern İran Edebiyatının kurucusu olarak bilinen bir yazar. Kendisinin de en meşhur yapıtı olan Kör Baykuş’u bir arkadaşımın Goodreads (kitapseverlerin buluşma noktası da diyebiliriz bu site için) değerlendirmesi ile fark edip okuma zevkine kavuştum. 

Sadık Hidayet için sıra dışı öykülerin başyazarı denilmiş, herhalde kimse onun kadar hakkedemez bu tanımlamayı. Kör Baykuş umulmadık yanılsamalar ile zenginleştirilmiş bir öykü içerisinde öykü aslında, kurgu içinde kurgu, nedir gerçek belirsiz. Sonu ve sonucu yok. Yazarın kafasında geçen düşüncelerin düşlerdeki hareketleri. Bana sorarsanız Kör Baykuş yazarın kendisi tamimiyle kör olduğu ise o ince siyah tül elbiseli kadına olan tutkusu. Tutku bir siyah bir beyaz olarak görünmeli, iki taraflı ya masum ya şeytan.


İşte böyle Kör Baykuş insanın kafasını halden hale sokuyor, aynı öyküdeki sıkıntılı aşk gibi..

24 Kasım 2016 Perşembe

Kırmızı saçlı kadın

KIRMIZI SAÇLI KADIN


Orhan Pamuk’un 2016 yılında çıkan son kitaplarından Kırmızı Saçlı Kadın benim okuduğum ikinci kitabı. Bununla birlikte Orhan Pamuk yanılgımı da kırdığım söylenebilir.

Pamuk bilindiği üzere sade dili, akıcı anlatımı, karakterleri ve öykülerinin orijinalliğiyle Türk edebiyatında önemli bir yere sahip. Özellikle karakterlerinin kişiliklerini yansıtış tarzı çok başarılı, okurken benimseyip gerçek hayatta da olsa Ali bu durumla bu şekilde yüzleşirdi dedirtiyor. Geç oldu ama güç olmasın kitaplığıma sıralayacağım yeni Pamuk kitapları kafamda J

Kırmızı Saçlı Kadın, henüz daha hikâyenin başlangıcından insanın içini bir gıcık ile dolduruyor. Bu daha çok korku filmlerindeki sessiz sedasız başlangıçlar gibi. Sanki gündüz her şey normal da gece olunca ille de o karanlık ormana girilecek. Ben pek gerilim sevmeyen bir türüm aslında, ama hikâye sizi öylesine içine çekiyor ki bilinmeyene doğru o karanlık ormana dalar gibi gidiyorsunuz.
Pamuk bu kitabında aslında çok narin konulara el atmış, bile isteye, bunu da yazarken küçükten insanın gözüne vura vura. Bir tesadüfler silsilesi aslında bu öykü. Bu da anladığım kadarıyla Pamuk’un biraz kaderciliği sevmesinden geliyor.

Kitabı okumadan önce arka kapaktaki yazı ilgimi çekmişti, “bir insanlık suçu” diyordu. Bence yanlışları var orada yaşananlarda birden fazla suç ve suçlu var. Daha doğrusu suçlu babalar ve oğulları var. 

22 Ekim 2016 Cumartesi

Kafamda bir tuhaflık

KAFAMDA BİR TUHAFLIK


Normal şartlarda hani o “çok satılan” raflardaki kitapları alıp okumayı sevmem. Neyi ne zaman okuyacağımı hal ve ruhiyetim belirlesin isterim. Bu yüzden de sanırım kütüphane rafları arasında dolaşıp o zaman için kitap seçmeyi de seviyorum. Orhan Pamuk okumayı da itiraf etmem gerekirse bahsettiğim nedenden dolayı hep biraz ötelemişimdir. Önyargıların da kırılması için gereken şey ise bazen özüne güvendiğiniz bir arkadaşınızdan aldığınız bir tavsiye ile sıcak bir kitap yorumu olabilir. İşte bende Orhan Pamuk’un kaleminden Kafamda bir tuhaflığa bu şekilde ulaştım.

Sanırım arkadaşımın güzel anlatımı sayesinde kitaba bolca heyecanla başladım ve bu sonuna kadar da sürdü açıkçası.  Bu sıralar içinde bulunduğum kitap iştahsızlığımı da umarım ki aldı J Orhan Pamuk’u herkes kadar ben de dili güçlü bir yazar olarak görür, fazladan da biraz korkardım açıkçası. Fakat Kafamda bir tuhaflık bunu da aldı götürdü. Uzun zamandır dinlediğim en iyi öykü diyebilirim bu kitap için, okuması kolay, akıcı ve anlatımı güçlü. Öyküde olayların sıralanışı ve uzun bir zaman dilimini kapsaması bakımından Yüzyıllık yalnızlığı anımsattı aslında bana (anne, baba, çocuklar, torunlar, torunların büyümesi vs).


Kafamda bir tuhaflık, çocukluk yıllarında babasının yanına köyünden İstanbul’a boza-yoğurt satmaya gelen Mevlut’ün hikâyesi. Kitapta yaklaşık 50 yıllık bir süreç anlatılıyor aslında, bu da İstanbul’un yıllar süren kentselleşmesine, Türkiye’nin geçirdiği siyasi gelişmelere ve insanların bu süreçte uğradıkları erozyona ayna tutuyor.  Yıllar boyu süren tek bir şey var oda Mevlut’ün ayrılamadığı bozacılık.  Kişilik olarak saf ve naif olan Mevlut ise bu öyküde kendi yerini sorguluyor bu gelişmelerle, acaba niyet midir asıl olan yoksa kısmet mi?

2 Ekim 2016 Pazar

Aldatmak

ALDATMAK


Simyacı benim küçük yaşlarda okuyup sindirmem zor olsa da aklımda kalmış nadir bir kitaptır. Paulo Coelho genelde felsefik sorular işlemeyi seviyor kitaplarında. Aldatmak kitabının konusu ise genel bir insanlık problemi, mutlu olmak için ne gerekli? Sevgi nasıl hissedilir? Tutkular hali hazırda edinilmiş sevgileri mutluluğu riske etmeye değer mi?

Romanın ana karakteri olan Linda henüz 30 yaşını geçmiş, evli-çocuklu-kariyerli (muhteşem üçlü :P ), kendini seven bir kocaya sahip, zengin bir hayata sahiptir. Hayatında “sorun” edebileceği bir durum yoktur aslında. Fakat günlük yaşamının rutinliğinden de sıkılarak günümüz depresyonlarından tükenmişlik sendromuna girmeye başlar. Bu hali de lisede tutkulu bir aşk yaşadığı eski sevgilisi ile karşılaşmasıyla perçinlenir. Aslında tutkuya duyduğu özlemi bu adamda bulan Linda sevdiklerini risk etme pahasına bu heyecanın peşinden gider. Bu süreç ise Linda’ya esasen sevginin ne olduğu ve mutlu olmak için neye ihtiyacı olduğunu hatırlatmaya yarayacaktır.

“Acı çeken ruhlar birbirini tanır ve canlıları korumak için bir araya gelirler”

Coelho Aldatmak’ta da insanlığın temel problemlerinden birini ele alıyor, gerçek sevgi (tutkudan saf olan) ve sevginin insanı bambaşka hallere dönüştürmesi. Kimi zaman tarzı kişisel dönüşüme yaklaşsa da Coelho tarzını ben çok seviyorum, keşke bunu da daha önceden okusaydım diyorum…


23 Ağustos 2016 Salı

Mülksüzler

Mülksüzler (Dispossesed)


Fantastik bilim kurgusu okumalarına devam ediyorum. Zaten bu tür kitapların birisinden giriş yapınca tutkunu olunuyormuş devamı da çorap söküğü gibi geliyormuş J Mülksüzler Ursula K. Le Guin’in en çok bilinen bilimkurgu türündeki eserlerinden.

Mülksüzler’de Le Guin iki farklı gezegen (Urras ve Anarres)  üzerinden, birbirinden farklı yönetim anlayışına sahip iki halkın sosyolojisini gözler önüne sermiş. Anarres 150 yıl önce Urras gezegeninden ayrılmış ve “ay”a yerleşmiş anarşist ve özgürlükçü bir halkın yaşadığı gezegenin ismi. Anarres Urras’a göre kurak bir gezegen, insanlar taşınırken hayvan getirilmemiş, dolayısıyla et yemiyorlar. Gezegen az yağmur aldığı için tarım yapmak zor ve ayrıldıkları gezegene oranla teknolojik gerilikleri var. Buna karşılık komin bir düzen var, para kullanılmıyor, eşyalar ortak ve sahipsiz, erkekler ve kadınlar sadelikten yana. Sahipliğin her çeşidi kötü ve ayıp karşılanıyor buna çocuklar da dâhil. Herkes eşit şartlara sahip, devlet düzeni yok. Bütün bunlara karşılık Urras gezegeni ise kapital bir düzene sahip. Teknoloji son derece ileride ve ekolojik olarak bir çeşitlilik ve bolluk var. İnsanlar sürekli bir şeyleri almaya-alışveriş yapmaya yönlendiriliyor. Fakat halk sınıflara bölünmüş durumda ve zengin olan üst tabakanın dışındaki insanlar son derece fakir bir hayata mahkûm. Kadınlar sosyal bir değere sahip değiller iş alanlarında görülmeleri yada “bilgi” gerektiren işleri yapmaları uygun görülmediği gibi neredeyse saçma bulunuyor, kadınların erkeklerden tabiri caiz ise salak olduğu düşünülüyor..

Mülksüzler fantezi kitapları dizileri içerisinde ikircikli ütopya adıyla geçiyor. Bunun anlamını kitabı özümserken daha iyi anlıyorsunuz. Anarres gezegeni her ne kadar ideal yönetim tarzına sahipmiş gibi görünse de (insanlar eşit!) aslında bir üst aklın yönetimine ve sosyal olarak baskısına maruz kalıyor ve halk hiçbir zaman asıl özgürlüğe sahip olamıyor. Bunu başkarakterin düzenli olarak kendinin ve halkın ne kadar anarşist olduğunu (var olan düzeni sorgulama güdüsü) merak etmesinden anlayabiliriz aslında. Oturmuş düzenler yıkılamaz kurallar halini aldıklarında tehlikeli oluyorlar, çünkü bunları sorgulayacak akıl toplum belleği tarafından engellenir. Urras ise daimi distopyayı göstermesi beklenirken, diğer kötülem ütopyalarında olduğu gibi var olan toplumun son derece mutlu olması yaşadıkları hayatı sorgulamaması durumu aslında insana mutluluk beklentisini sorgulatıyor.

Kitap üzerine yazılacak ve düşünülecek çok fazla şey var aslında, fakat ben bunu Le Guin’in diğer eserlerine saklamak istiyorum J  

24 Temmuz 2016 Pazar

Hayvanlardan Tanrılara Sapiens- İnsan türünün kısa bir tarihi

Hayvanlardan Tanrılara Sapiens- İnsan türünün kısa bir tarihi


Yuval Noah Harari uzun süredir okumak istediğim insanlık tarihini en kapsamlı şekilde bir araya getirmiş!
Hayvanlardan Tanrılara ilk insan türlerinden başlayarak insanlık evriminin sosyal, kültürel, bilişsel etkenlerini ve bu etkenlere bağlı olarak oluşumsal süreçlerini çevresel etkenleri de ele alarak çok geniş bir perspektifte analiz ediyor. Başlangıçta diğer hayvanlardan farkı olmayan insan hangi etkilerle ve bilinçle (?) kolektif yapılar kurmaya başladı? Yaşamsal düzenini neden bozarak kendi besinini üretmeye başladı? Tarımsal düzene geçerek köyler kurmaları aslında bir hata mıydı? Neden para var? Dil niçin gelişti? Erkek yerine kadın egemen bir toplum mümkün müydü? Neden inanmak bu kadar önemli? İşte kitapta bu nedenleri sorgulatacak araştırmalar olduğu gibi aynı zamanda cevabı belki de hiç bulunamayacak problemler de mevcut, neden mutluluk bu kadar önemli?
Fakat bu araştırmalar bu eserde kesinlikle bir tarih kitabı okurcasına sıkıcı nitelikte değil de sanki insanlığın başında süregelen felaketlerin, düzmecelerin, entrikaların veyahut da sonu iyi biten tesadüflerin kaynaştırıldığı bir roman okur hissiyatıyla nakledilmiş. Aynı zamanda Harari’nin sade ve yalın dili sayesinde kesinlikle anlaşılmayan (fazla bilimsel veya teorik kaçan) terimler ile karşılaşmak mümkün değil. Kesinlikle herkesin anlayacağı bir kitap (bunu herkesin elinde görmemden anlamam lazımdı :D ). Kitap insanlığın geçirdiği süreç karşısındaki tutumlarından ve evrimsel gelişiminden bahsederken önümüzdeki zamanlarda bize ne olacağından da bahsetmeden durmamış. Bilişsel evrimin oluşmasıyla insanlığın teknik alanlardaki başarılarıyla birlikte vardığı sonuca bağlı olarak insanların önümüzdeki dönemlerde aslında tabiri caizse kendi kendini yaratmaya başlayacağı ve uzun süredir tartışmada olan akıllı tasarım sürecini kendisi başlatacağı yönündedir. Bu süreçte tanrılaşan insan hep istediği mutluluğa ve huzura kavuşabilecek midir merak konusu.
Kitabın son cümlesi ise insanlığın vardığı (elbette bunda sosyal, kültürel, ekonomik, bilimsel artık ne kadar insan tutkusunun etkisi varsa hepimiz sorumluyuz) son raddeyi özetler nitelikte; “Ne istediğini bilmeyen, tatminsiz ve sorumsuz tanrılardan daha tehlikeli bir şey olabilir mi?” ve bu cümleye eleştirel bakmadan önce kitabı mutlaka okumanızı öneririm J