Merhabalar, ben Kübra.
Kitapları ve kitap okumayı çok seviyorum. Kitaplar benim yol arkadaşlarım ve bazen de çıktığım yolculuklardır. Küçüklüğümden beri her türlü alanda kaliteli olduğuna inandığım kitapları okurum. Okuyup genelde de olumlu düşüncelere sahip olduğum kitaplar ile ilgili yorumlarımı mümkün olduğunca spoilera bulaşmadan yazıyorum. Yazma amacım okuduğum kitapları unutmamak iken bir taraftan da ne okusam diye düşünen arkadaşlarıma fikir olmaya evrildi. Kenara köşeye de ruha gıda kendi çektiğim fotoğrafları serpiştirdim, umarım keyif alırsınız.

Mutlu okumalar!

3 Temmuz 2020 Cuma

Aile Çay Bahçesi

Aile Çay Bahçesi


Yekta Kopan'dan okuduğum ilk öykü Aile Çay Bahçesi. Yavaş yavaş ve duru bir şekilde akan dili ile özellikle yoğun dönemlerde okunabilecek bir kitap kendisi. Akıcı anlatımı, içtenliği ve yazarın entellektüel kişiliğini yansıttığını düşündüğüm bu öyküyü de benim de yaptığım gibi bir yaz akşamına sığdırmanızı öneririm.

Müzeyyen, üç hecesi şiir olmaya yeten isim, başkarakterimizin annannesinden yadigar ismi. Öyküde küçüklüğünde annesini trajik bir şekilde kaybedişinin sorumluluğunu karakter itibari ile çapkın babası ve henüz 4 yaşındaki kardeşine yükleyen Müzeyyen'in önce kendinden kaçışı sonra ise babasının hastalığını öğrenip doğdugu kente dönüşü ile yine kendi ve parçaları ile yüzleşmesi konu alınmıştır. Bu içsel yolculuğunda bazı parçalarını birleştirir bazı parçaları ise koparır. Yıllar boyunca zaman zaman kıskandığı ve annesinin ölümünden sorumlu tuttuğu kardeşinin de aslında bir şekilde onun yalnızlığını paylaştığını ve kaçmak yerine birleşmenin belki geç olsa da ikisine iyi geleceğini kardeşinin cesaretle paylaştığı anıları ile farkeder.

Severek okuduğum bu öyküyü sizin de keyifle okumanızı dilerim.   

6 Nisan 2020 Pazartesi

Yeşil Peri Gecesi

Yeşil Peri Gecesi


Uzun zamandır okuduğum en sürükleyici romanlar arasına giren Yeşil Peri Gecesi'nin yazarı Ayfer Tunç bu eserini 2010 yılında yayınlamıştır. Bundan önce de Aziz Bey Hadisesi eserini okuduğum yazar özellikle akıcı dili ve sürükleyici hikayeleriyle dikkat çekiyor.

Yeşil Peri Gecesi, daha çocukluğunda babasının başına gelen bir kaza sebebi ile tüm hayatı yıkılan, ailesi dağılan bir genç kızın gittikçe dibe sürüklenen hikayesini anlatıyor.  Hikaye önce baş kahraman tarafından yeşil peri gecesinden öncesi ve sonrası ve aşkının ipi çekilen geceden öncesi ve sonrası olarak ayrılarak parça parça bir kronoloji izlenmeden anlatılmış. Kronoloji daha çok çekilen hüzünler, kalp kırıklıkları, terkedilmeler, yoksulluklar ve yaşadığı trajik olaylar üzerine. Çok çok güzel bir anne ve yakışıklı bir babadan doğan güzel bir kız o. Hayatının damgasını da doğdugu anda güzel olması ile alıyor. Annesi gibi mi olacak o da?! Onun da düzeni aldatma ve terkediş mi olacak. Güzelliğini sırtında hem bir yük hem de bir intikam sillesi olarak taşıyan genç kızın ise bir süre sonra tek amacı kaderden ve hayatından alacağı öç olur. Çevresinden aldığı ilk intikam ve aslında diğer tüm çöküşlerin başlangıcı ise bir dergi için çektirdiği çıplak resimlerdir. Ona şehvetle ya da kıskançlıkla bakanlara karşılık olarak kendini saklamaz çünkü o zaman en büyük kötülükleri kendi kendine yapabilmektedir. Sanki ilk taşı o atmak ister kendine herkesten önce...Evet der ben de annem gibi oldum. Düştükçe düştüm kalkacak bir yerim sığınacak da dalım kalmadı. Hayatını bir dizi hazin ve çarpık olaylar zinciri örer. Tüm bunların neticesinde, ezilmiş, hırpalanmış ve çaresiz bırakılmış kadının yardım çığlıkları duyulur. Hikayenin sonunda ise beklenmeyen bir umut ışığı doğar yoksa hayatında ona da değer veren birileri mi vardır?

Ayfer Tunç'un kaleminden elimden bırakamadığım okuduğum bu kitabın bir özelliği de satır aralarına sıkıştırılmış şiirler. Yazarın hem ince ruhunun hem de inanılmaz yüklü bir entellektüel geçmişinin olduğunu anladım bu sayede. Yeşil Peri Gecesi'nde baş karakterin ve ailesinin dışında herkesin bir ismi vardı. Ailesinin ve kendi isminin gizli olması sanki yaşadıkları üstün utanç içeren olaylara bir gönderme gibiydi. Ama bu utancın ve kederin ardında yaşanan o histerik yalnızlık ve aslında hayattan beklenen umut da tüm insanlara gönderilen bir mesaj ve ders niteliğindedir.

"Hayatımın baraj sorusu: kemik kırığı mı daha çok acı verir, onur kırığı mı? Cevap: kaçıncı kez kırıldığına bağlı. Kemik kırığı ile duyulan acı birbiriyle doğru orantılıdır. Kırığın şiddeti arttıkça acının şiddeti de artar. Onur kırığı ile duyulan acı ise ters orantılıdır. Darbe sayısı arttıkça hissedilen acı azalır, hassasiyet tabakası kalınlaşır. Onur dumur olur."

Güncelleme: Yazarın Kapak Kızı adlı romanı, Şebnem'in çocukluğuna ve aile ilişkilerine dair detaylar bulabileceğiniz bir ön kitap. Bunu da yakın bir zamanda okudum. Şebnem'in  kapak kızı olmasının çeşitli çevrelerde yarattığı etkiler diğer kişiler aracılığı ile anlatılmış bu kitapta. Birbirinden bağımsız gibi görünen bu diğer kişilerin hikayelerinin nasıl birleştiğini ve Yeşil Peri Gecesi'ne nasıl dönüşeceğini izliyoruz bu romanda.  Ben Şebnem'den de daha fazla şey alacağımı düşünmüştüm fakat o olmadı. Yine de Ayfer Tunç'tan okuması keyifli bir roman olmuş. Okuma sırası önce Kapak Kızı ardına Yeşil Peri Gecesi olmalı. 

30 Mart 2020 Pazartesi

Cevdet Bey ve Oğulları

Cevdet Bey ve Oğulları

Orhan Pamuk'un 1982 yılında yayımlanmış, Cevdet bey ve ailesinin, Osmanlı hükümdarlığından modern Türkiye Cumhuriyetine kadar süren 70 yıllık hikayesini 3 kuşak boyunca anlattığı roman Cevdet Bey ve Oğullarıdır.

Hikaye, Osmanlının son döneminde Abdülhamit ve meşrutiyet tartışmaları arasında müslüman bir tüccar olan Cevdet bey ile başlıyor. Cevdet bey, o dönemde para kazanma hırsına bürünmüş, geldiği yeri beğenmeyen bir taraftan da "soylu bir aile" kurmaya çalışan bir adamdır. Müslüman olması sebebi ile o dönemde tüccarlık yapması hoş karşılanmamaktadır. Aile geçmişinden, anne ve babasından ve özellikle de hastalığı sebebiyle omuzunda yük olan devrimci abisinden utanır. Utanır fakat bir taraftan da naifliği sebebiyle onları tamamiyle hayatından çıkaramaz. O dönemin burjuvasına dahil olma çabası dikkat çekicidir Cevdet beyin. Bir taraftan da "neden yaşamalı ve hayatın anlamı nedir" sorularını irdeler ve kendinde cevabın çok çalışmak ve çok para kazanmak olduğunu düşünür.

30 yıl sonrasında Cevdet beyin karısı ve 3 çocuğu ile Nişantaşındaki evinde tam da hayalindeki hayatı kurmuş olduğunu görürüz. Cumhuriyet ilan edilmiştir ve artık Atatürk ilke ve inkılapları konuşulmaktadır.  Burjuva yaşamı benimsemiş olan aile o dönem görece zengindir ve Cevdet beyin miras bıraktığı şirket oldukça başarılıdır. Bu dönemi, Cevdet beyin oğulları ve arkadaşları aracılığı ile okuyoruz. Refik, Osman, Ömer ve Muhittin, hepsi farklı karakterlerdir ve hayattaki amaçları ile yaşamı sorgulayış şekilleri farklıdır. Hepsi hayatlarında bir anlam ararlar. Başarılı olmaya ve kendini kanıtlamaya en az Cevdet bey kadar takıntılıdırlar. Bu dönem hikayede, Türkiyenin karşılaşmaya başladığı zorlukları ve bazı çürüme başlangıçlarını da görürüz. Romanın ikinci ana karakteri olan Refik, hayattaki amacını sorgulamaktan dengesini kaybeder ve kendini boş yaşamakla suçlamaktan geri alamaz. Kendini Türkiyenin gelişmesine adar fakat hiçbir zaman gerek bir adımı doğru düzgün bir şekilde atmaya ne cesareti yeter ne de enerjisi.

Cevdet beyin oğullarından en bohem olanı Refik'in oğlu Ahmet ile devam ediyor 3. kuşak. Yaklaşık 33 yıl sonra ile başlayan dönemde hem Türkiye hem de Cevdet bey ve ailesi birçok değişim geçirmiştir. Ahmet tüccar ailesinin aksine sanat eğitimi almış ve Ressam olmuştur. Türkiye çok partili dönemi yaşamaktadır ve darbe beklenmektedir.

Orhan Pamuk'a ilk şöhreti getiren Cevdet bey ve oğulları 3 dönemi kapsaması açısından Türkiye'nin gelişimine panoramik bir bakış sunmaktadır. O dönem İstanbuldaki modernleşme merakı ve çabası asında onları sürekli bir buhrana sürüklemektedir. Bir anda geçirilen değişimler insanların hayattaki amaçlarını sorgulamaya itmiştir. Özellikle maddi anlamda sıkıntıları da olmadığı için çalışma sorumlulukları olmadığı için kendilerini işe yarar katkılar yapmakta zorlanır bulurlar ve bu da kendilerini gereksiz görmelerine sebep olur. Bu sorgulamaları da Pamuk romanında çok net bir şekilde yansıtmayı başarmıştır. Sıkılmadan okunan çok akıcı bir hikaye. Pamuk tarzının temellerinin atıldığı roman olması bakımından da ilgiyle okudum.

19 Mart 2020 Perşembe

Toz Gibi Yıldızlar

Toz Gibi Yıldızlar 


Isaac Asimov'un Galaktik İmparatorluk serisinin ilk kitabı Toz Gibi Yıldızlar, 1950'li yıllarda yazılmış en başarılı bilimkurgu eserlerlerinden birisidir. Serinin diğer kitapları Tanrılar ve İmparatorlar ve Zamandan Kaçış benim de henüz okumadığım kitaplar arasında yer alıyor şimdilik.

Toz Gibi Yıldızlar, benim okuduğum ilk Isaac Asimov kitabı olmasa da kendisinden okuduğum ilk galaktik seri. Hayal gücünün çok geniş oldugunu özellikle Ben, Robot serisinden bildiğim yazarın bu serisinde de yarattığı gezegen düzeninin bağlantılarını ve geniş olay örgüsünü, devamlılığı nasıl sağlayacağını görmüş oldum. Özellikle ana karakter Widemos efendisinin oğlu olan Biron Farall'i yavaş yavaş işlemesi ve bir kilit gibi açması olay örgüsünün derinliğini de sona saklayışı yazarın hayal gücünü ortaya çıkaran detayları oluşturdu. Bundan sonraki serilerde de neler olacağı merak konusu çünkü romanın bitişi resmi bir başlangıcı simgeledi.

Otostopçunun Galaksi Rehberi dolayısı ile aslında bir Douglas Adams hayranı olsam da Isaac Asimov'ın da bilimkurgu konusunda çok iyi olduğunu söyleyebilirim, iki serinin tarzı kesinlikle çok farklı. Adams'ın kendine has karşısında bir topluluk varmış da gösteri yapıyormuş gibi diyaloğa dönüştürdüğü anlatım tarzı ile Asimov'un romanlaştırılmış yazım sitli kesinlikle çok farklı ama bir taraftan da hikayeye inandırıcılık kattığını söyleyebilirim. 

Serinin diğer kitaplarını da olay örgüsü unutulmadan okumak lazım..

18 Şubat 2020 Salı

sessiz ev

Sessiz Ev


Sessiz ev, Orhan Pamuk'un 1983 yılında yayınlanan ve genel olarak babası ve annesi vefat etmiş 3 kardeşin İstanbul yakınlardında küçük bir ilçe olan Cennethisarda kendisine gündelik işlerde yardımcı olan bir cüce ile yaşamakta olan babannelerini ziyareti sırasından yaşanan olayları anlatan romanıdır.

Orhan Pamuk hikayeyi birden fazla kişiliğe bürünerek her bölümde başka bir ağızdan anlatılarak olay akışı aktarılır. Kişiliklerin yaşamları, düşündükleri, hayata bakış tarzları ve problemleri birbirinden farklıdır. Büyükhanım ya da babanne sessiz evin bilinci ve tarihidir; odasında yaşananları ve sebep olduklarını düşünür. Rahmetli eşi Selahattin bey ve oğlu Orhan beyin hayatlarına ilişkin bilgiler onun ağzından dinlenir. Dr. Selahattin bey özgür görüşlü olması ve modern fikirleri sebebi ile Osmanlı döneminde  İttihat ve Terakki cemiyetinden dışlanarak sürgüne yollanır. Sürgüne yollanması sonucunda eşi Fatma hanıma hayali olan ansiklopediyi yazmak açısından maddi olarak bağımlı kalır. Kendini döneminden hayli üstün gören ve alında da zeki bir adam olan Selahattin bey üzerinde oluşan para ve siyasi baskılar sebebi ile asla ansiklopedisini bitiremez lakin aile hayatındaki mutsuzlukları ile de adeta bir müşkülperest haline gelir.  Babanne Fatma hanım ise eşini günahkar olarak gören duygusuz, soğuk ve aksi bir kadındır, bu sebeple eşi ile olan ilişkileri asla sevgi ilişkisine dönmemektedir. Evren ve yaşam hakkındaki düşünceleri sadece eşini değil aynı zamanda çevresindeki insanları da kendisinden uzaklaştırması sebebi ile asıl mesleği olan doktorluğu da yapamaz duruma gelmiştir.

Her yaz olduğu gibi bu yaz da senelik ziyaretlerini sessiz eve yapan torunlarının ise yaşadıkları evin geçmişinden haberleri yoktur, fakat bu yaz babannelerinin günahlarının bedeli sarmalanmış bir top gibi üstlerine gelmektedir. Cüce ve topal kardeşlerin yaşadığı kader yavaş yavaş ailenin üstüne çökmektedir. Hikayede özellikle milliyetçilik ve kominist akımlarının Türkiyeyi sağ ve sol olarak ikiye ayırdığı dönemde gençlerin giydiği sahte siyasi giysiler ile büründükleri kişilikler ve bunlarla birlikte yaşanan gençlik aşkları ile ilk heycanların birleşiminin oluşumları öyküyü birleştiren temel unsurlar olmuştur. Unutmadan belirtmek gerekir ki bu roman 12 eylül olaylarından yaklaşık 10 gün önce yayınlanmış. Bu sebeple dönemsel olarak yoğun duygular barındırması normal.

Orhan Pamuk'un dönemsel sorunları romanlarında konu edinmesini ve akıcı anlatım tarzı ile aile ilişkilerini öyküye yedirmesini seviyorum ben. Orhan Pamuk ayrıca bu romanda kendi ailesinden bazı izlerin olduğunu, babannesinin nişanlılık döneminde eşine yazdığı mektuplardan esinlendiğini belirtmiştir.  Sessiz ev, Orhan Pamuk'un Cevdet bey ve oğulları romanından sonraki ikinci romanı sanırım benim de okumadığım tek romanı ilk yazdığı kalmış.

17 Ocak 2020 Cuma

Nickel Çocukları

Nickel Çocukları

Günümüz edebiyatın parlayan yıldızı olarak tanınan Colson Whitehead'in 2019 yılında Time dergisinin kapağına taşıyan 1960'lı yılların Amerikasında yaşanan siyahi insanların verdiği hak mücadelesini ve uğradıkları ırkçılığı anlatan romanı Nickel Çocukları. Roman çok yakın bir zamana kadar açık durumda olan bir okulda geçen gerçek olaylar üzerine esinlenmiş.

Nickel 18 yaşından küçük çocuklar için kurulmuş bir ıslah evidir. Nickel'e genelde hafif suçlardan ceza almış siyah ve beyaz renkte çocuklar kalmaktadır, çocukların kaldıkları binalar ayrıdır ve birbirleriyle iletişime geçmeleri hoş görünmez. Nickel çocukların bir ıslah evi olmasına ve topluma kazandırılmak için terbiye eğitimi verilen bir yer olmasına rağmen okulun içerisinde yaşanan olaylar etiketi yansıtmaz. Nickel çocuklara acımasız işkencelerin yapıldığı, çalışanlar tarafından köle olarak  çalıştırıldığı ve taciz ve şiddete maruz bırakıldığı bir yerdir. Nickeldeyken göze batmayan çocuklar başlarına gelecek bir iki dayak vakasıyla dışarı da çıkabilir fakat diğerlerini bekleyen kötü kader Beyaz Saray, arka kapıdaki iki demir halka veya Tahtalıköye bir yolculuktur. 1960'lı yıllarda Amerikada dışarı dünyanın Nickel'den aslında çok da bir farkı yoktur, hukuk kuralları siyahlar ve beyazlar için aynı işlemez. Bir beyaza dik dik bakmanın cezası bile ölüm olabilir, üstelik bir de fakirseniz cenazeniz yoksullar mezarına gömülür..

Edwood ve Turner yolu Nickel de kesişmiş iki yakın arkadaştır. Edwood Nickel'e bir yanlış anlaşılma sonucu alınmış, geleceği parlak ve umutla dolu, zeki bir gençtir. Martin Luther King'in konuşmalarını dinleyerek siyahiler için de özgürlükçü bir Amerika hayali kurar. Fakat Edwood'u kurduğu gelecek hayallerden acımasız hakiki dünyaya uyandıracak gerçekler bir bir yüzüne çarpacaktır.


"Yasayı değiştirebiliyordunuz ama insanları ve birbirlerine davranışlarını etkileyemiyordunuz."

5 Aralık 2019 Perşembe

Günden Kalanlar

Günden Kalanlar

Kazuo Ishiguro'ya 2017 yılında Nobel edebiyat ödülünü getiren roman Günden Kalanlar. 

Günden Kalanlar, ikinci dünya savaşı öncesi İngilteresinde Lord Darlington malikanesinde baş uşak olarak görev yapan Stevens'ın kendisi ile bir dönem baş kahya görevini üstenlenmiş bayan Kenton'u ziyaret için çıktığı yolculuğu ve bu yolculuk esnasında hafızasında beliren anıları ve o anlara dair düşünceleri üzerine kurulmuş bir romandır. 

Stevens baş uşaklık görevinin kutsallığına inanmış ve kendisini tamamiyle görevine adamış bir insandır. Sorgulamadan görevlerini büyük bir aidiyet ve sorumlulukla yerine getirir. Kitapta da yer yer tartışılan ve olayların genellikle etrafında döndüğü "bir baş uşağın vakarlığı" üzerine kendini geliştirmiştir, ve kendisini çoğunlukla "vakar bir baş uşak" olarak nitelendirir. Vakar bir baş uşak nasıl olmalıdır? Vakar olmak aynı zamanda olaylara gösterilen duygusuzluk mudur? Peki bu vakarlığın sınırı nedir? Bu gibi soruları roman boyunca kendi kendisine sorar ve sözlük anlamından ziyade yaşanan bazı olaylar üzerinden anlatmaya çalışır. Fakat bu olaylar üzerinden okuyucunun çıkardığı dersler vakarlıktan ziyade bir görev adamının adanmışlığının oluşturduğu tavizlerin miktarıdır. Vakarlık uğruna kendisinden kaybettikleridir.

Stevens'in vakar olma yolunda sahip olduğu ciddi, kişiliksiz, sert, disiplinli ve hizmetkar uşak günün sonunda geriye dönüp baktığında geçmişiyle hesaplaşmaktan kendini alamaz. Kaçırmış olduğu günler geri gelmemektedir. Fakat vakar hizmetkarlık Stevens'in içerisine işlediğinden yaşadığı şeyi pişmanlık olarak nitelendirmek zordur, zira duyduğu özlemin farkında bile değildir. Hissiyatsızlığı ve bastırdığı duygular ile girdiği çukurun içerisinde kaybolmaktadır.

Günden Kalanlar'da konuşulmayan duyguları aynı Beni Asla Bırakma romanında olduğu gibi o kadar güzel anlatmış ki Ishiguro hikayenin sonunda Stevens'in yaşadığı yalnızlık, aile yaşamıda duyduğu özlem ve hislerini sevdiği kadına anlatamamanın hüznünü birebir anlıyorsunuz.






28 Kasım 2019 Perşembe

Momo

Momo


Momo, Michael Ende tarafından 1973 yılında yazılmış masalsı nitelikte bir kitaptır. Dilindeki sadelik ve akıcılık dolayısı ile çocuk kitabı olarak düşünülse de aslında yetişkinlerin de çeşitli dersler çıkarabileceği keyifli bir öyküdür Momo.

Momo, yıkık dökük ve harabe haldeki bir antik tiyatroda yaşayan, 8-12 yaşları arasında ve bilge bir karaktere sahip kimsesiz bir kız çocuğudur (fantastik bir karakterdir aslında). Şehire yavaş yavaş dadanan gri adamlardan önce kendisinin, çocuk ve yetişkin arkadaşlarının çok mutlu ve huzurlu bir hayatları vardır. Şehirde herkes birbiri ile uyum içerisinde dostça yaşarlar. İnsanların zaaflarından faydalanarak "zamanlarına" göz diken gri adamlar bir kez daha şehirdeki huzuru kaçımaya başlamıştır. Küçük Momo'nun ise görevi hem insanın değerli vaktini hem de zamanı anlaması ve insanlığı kurtarması gerekmektedir.

Uygar insanın zamanını nasıl değerlendirmeye çalışırken tükettiği,  para, pul, şan ve şöhret uğruna nasıl gerçek kimliğimizi kaybettiğimizi ve başarı hırsıyla vaktimizi nasıl çaldırdığımızı Momo, arkadaşları ve gri adamlar gibi metaforlar yoluyla anlatmış Ende. Özellikle zamanın nasıl tüketildiği üzerine kitabın son sayfalarında yer alan benzetme çok düşündürücü:

"Görüyorsun ya duman adamlar varlıklarını işte bu şekilde, insanların ölü zamanlarından yararlanarak sürdürürler."

Değerli vaktimizin kıymetini anlamak için Momo'yu önce kendimiz okumalı sonra da çocuklarımıza okutmalıyız.

Güncelleme: Momo'dan sonra yazarın bir diğer çocuk romanı olan Bitmeyecek Öykü'yü de okudum. Bitmeyecek Öykü Momo'dan daha çocuklar için bir hikaye gibi geldi fakat yine büyükler için de verilen mesajlar oldukça netti. Keyifle okuduğum bir hikaye oldu. İnsanlara çocukluğun ve bu zamanlarda öğrenilen saflığın ve temizliğin kıymetini hatırlatıyor. Çocukluk ve büyüme sürecini bitmeyecek bir öyküye dönüştürerek zamanı döngüselleştirmiş bu öyküde. Ayrıca, çocukluğumuzda dinlediğimiz tertemiz masalları büyüdüğümüzde de unutmamız gerektiği ve içimizdeki çocuğu her daim yaşatmamızı öğütlemiş. Hırsı ve koltuk sevdasını, gücü ve gücün getirdiklerini üzerimideki etkileriyle anlatmış ve dersler çıkarmış. Bu hikayeyi ingilizce okudum, okuması akıcı ve kolay bir kitaptı. Tavsiye ederim.

21 Kasım 2019 Perşembe

Kolera Günlerinde Aşk

Kolera Günlerinde Aşk


Kolera günlerinde aşk, yüzyıllık yalnızlık okuduğumdan beri benim okurken en çok keyif aldığım yazarlardan biri olan Gabriel Garcia Marquez'in en sevilen kitaplarından biridir. Ben de uzun zamandır bu kitabı okuma listemde saklıyordum fakat okumak için uygun zamanı beklemiştim.

Evet, sayın Marquez'in kitaplarını okumadan önce uygun vakti beklemek çoğunlukla akıllıcadır. Yüzyıllık yalnızlığı okuyanlar bilir aslında, yazar kitaplarında öyle bir dünya yaratır ki içerisinde herşey didik didik işlenir, masanın üzerindeki vazonun içerisindeki çiçeğin hikayesine kadar...

Yazar küçük ayrıntıları olağan akıcılığıyla anlatmayı çok seviyor, hikayelerinde de öyle bir dünya yaratıyor ki öykü sizi içerisine çekiyor ve bir süre o dünyada yaşamazsanız kitap da keyif vermiyor.  

Kolera günlerinde aşk, ilk gençlik dönemlerinde birbirini sevmiş iki gencin yaşamları boyunca hem biribirinden ayrı hem de birbirlerine dokunan hayatlarını nasıl sevgiyi, özlemi, aşkı ve aileyi arayarak ve anlamaya çalışarak geçirdiklerini anlatır. Florentino Ariza oldukça yakışıklı ve başarılı bir erkek olmasına karşın ilk görüşte aşık olduğu Fermina Daza'yı ömrü boyunca unutamaz. Yaşadığı ilk görüşte aşk imkansız bir tutkuya dönüşür ve hayatına giren onlarca kadına karşın tek vazgeçemeyeceği kadının o olduğuna inanır bu inanış onu tükenmez bir ızdıraba sürükler. Bu tutku ona hayatı boyunca tutunacağı kavuşma umudu sunar, tam "53 yıl 7 ay ve 11 gün" sürecek bir bekleyiş. Marquez, Florentino'nun aşkı inatçı bekleyişiyle birlikte okura aynı zamanda aşkın fiziksel ve duygusal halini sunar ve aşkı felsefik olarak tartışır.

Kolera günlerinde aşk, sonsuz zaman sürecek bir aşk hikayesini anlatır fakat sadece o kadar da değildir. Yazarın detaylı anlatımı sayesinde, aynı zamanda 1800'ler dönemi İspanyasına o dönemin olaylarıyla, salgınıyla, denizcileriyle, mürettebatıyla, yolculuklarıyla, pazarıyla, kilisesiyle, inancıyla bir çerçeve sunar. 

 "-Hayatımda yakalandığım tek hastalık koleraydı
-Hayır anne, sen kolerayı aşkla karıştırıyorsun"

13 Kasım 2019 Çarşamba

Camera Lucida- Fotoğraf Üzerine Düşünceler

Camera Lucida
Fotoğraf Üzerine Düşünceler

Camera Lucida, Roland Barthes'ın fotoğraf hakkında düşüncelerini temelde kendisinin seçtiği birkaç fotoğraf üzerinden anlattığı 1806 basımlı kitabıdır. 

Barthes bölüm bölüm fotoğrafın içerisinde barındırdığı "hissin" ya da "duygunun" nasıl kişisel olduğunu anlatıyor. Fotoğrafa "stadium" açısından bakmanın ve içerisinde "punctum" barındıran resimlerin insanı nasıl etkilediğini belirtiyor. Barthes için, stadium bir fotoğrafın teknik açıdan düzgünlüğü, kurallara uyulması ve görsel olarak zevk vermesi demektir. Punctum ise fotoğraf içerisinde bir şekilde size dokunan yara, sizi içerisine çeken bir detay ya da size hatırlattığı bir olaydır. Punctum olmadan stadium basit bir fotoğraftır, bakılır ve geçilir. Sizde tekrar geri dönüp bakma isteği oluşturmaz.

Yazara göre fotoğrafın yaşam ve ölümle de direkt ilişkisi vardır. Fotoğrafın çekildiği an yaşar ve vardır. Bu an objektifin gördüğü alanı yansıtır ve tümselleştirilemez. O anda var olan şey ise bazen pozu veren ve bazen de pozu çekenin isteğidir. Bu sebeptendir ki fotoğraf bize gerçek gelmez, çünkü o geçmişte kalmıştır ve o an bitmiştir. Ölüm de bu şekilde yaşanır. Aslında fotoğraf ölümü bilinen detayın çekimidir...

Camera Lucida, benim gibi fotoğrafçılık ile ilgilenmeye başlayan insanlara okuma önerisi verilen bir kitaptır. Bana da bir süredir devam ettiğim fotoğrafçılık kursunda (AFSAD) önerildi doğrusu. Yüksek bir beklenti ile başlamama rağmen yazarın dilinin akıcılığı ve fotoğrafı her türlü yönüyle deşmesi beni kitabın içerisine çekti. Üstelik, fotoğrafçılık üzerine benim de kendi kendime sorduğum fotoğraf sanırının ve güzelliğin göreceliği sorunlarını kendi kendisine cevaplaması da önümü açtı diyebilirim.